Lieve Annie en Peter, 

Dankbaarheid, liefde en gouden harten zijn de woorden die bij ons opkomen als we aan jullie denken.

We hebben elkaar leren kennen bij een ontmoeting met de broers Coppens. Matthias en Staf daar keek Yasmine heel erg naar op. De avonturen die zij beleefden in hun tv programma’s vond Yasmine fantastisch. Toen ze bovendien met Matthias Coppens – himself- een escape room mocht spelen, straalden de sterren in haar ogen. 

Volgend op het spelen van de kamer gingen we samen lunchen. In het restaurant stapte even later niemand minder binnen dan Staf Coppens! Na deze tête à tête met Staf kon ze de wereld weer aan. Deze dag heeft haar zo’n boost gegeven, een energie waar ze nog weken op verder kon gaan.

Yasmine had heel graag ingegaan op Staf zijn uitnodiging om bij hen op de camping op bezoek te komen. De ziekte verspreidde zich echter te snel, daarom hebben we dit niet kunnen doen. We willen deze wens niet onvervuld laten en trekken deze zomer met een hele groep vrienden naar Zweden.

Wat jullie; Peter, Annie en Cindy, onderscheidt van andere instanties is het feit dat jullie naargelang de wens of de behoefte van het kind, uitvoerend, helpend of ondersteunend zijn gaande het ziekteproces. Dit alles op een zachte maar heel toegankelijke manier.

Yasmine is nu bijna 2,5 jaar geleden uit onze handen getild en nog steeds voelen wij jullie warmte. Een bericht, een telefoontje of een ontmoeting. De interesse in Jonas, het organiseren van een ontmoeting voor broers en zussen. Dit alles geeft aan dat jullie aandacht hebben voor het hele gezin.

Dankuwel daarvoor

Fijne groet 

VIncent – Nora

Jonas – Yasmine 🦋